
Podobno do wszystkiego da się przyzwyczaić. Ze wszystkim oswoić. Nabrać dystansu. Przywyknąć. Zaadaptować. W miarę upływu czasu, liczne trudności przestają robić na nas wrażenie. Traktujemy je jak element życia. Jak

No i przyszedł wrzesień. Dla jednych wyczekiwany, dla innych budzący skrajne emocje. Coś się kończy, coś zaczyna. Symbolicznie żegnamy lato, krótkie spodenki i długie wieczory. Witamy zimne poranki, ciepłe swetry

Co ze mnie za matka? Moje dziecko zasługuje na kogoś lepszego. To moja wina. Inni radzą sobie lepiej niż ja. Gdybym tylko zrobiła tak… Gdybym tylko tak nie zrobiła. Powinnam…

Doskonale pamiętam początki swojego macierzyństwa, choć (być może) jest to coś, o czym raczej wolałabym zapomnieć. Gdybym miała opisać je słowami, w zestawieniu tym znalazłyby się: smutek, żal, strata, tęsknota,

Kiedy doświadczamy w życiu różnych zdarzeń, zazwyczaj postrzegamy własną sytuację jako unikatową, jedyną w swoim rodzaju, specyficzną, niespotykaną. W końcu to nasze życie. Jednostkowa historia, przeżywana właśnie przez nas. Nie

Nadeszły w końcu upragnione wakacje. Każdy z nas ma zapewne inny pomysł na spędzenie tego czasu, a być może nie ma go wcale. Niektórzy skrupulatnie planują, u innych wygrywa spontaniczność.

“Wszystko, co robię, robię dla dziecka”. Jak wiele kobiet mogłoby się podpisać pod tym zdaniem? W jak wielu przypadkach jest ono prawdziwe? Ile historii sprowadza ono do wspólnego mianownika? Jak

I oto jesteśmy tutaj. Po diagnozie. Wbrew temu, co zakładaliśmy. Wciąż jesteśmy. Choć właśnie rozpadł się nasz świat. Choć wydawało nam się, że powinien się zatrzymać, rozsypać jak domek z

Kiedy zostajemy rodzicami, zazwyczaj mamy wizję tego, jak będzie wyglądało nasze rodzicielstwo. Często wizja ta przyświeca nam zanim jeszcze nasze dzieci przyjdą na świat. W swoich wyobrażeniach widzimy je jako

Wielu rodziców dzieci z niepełnosprawnościami ma za sobą trudne doświadczenia. Ich życie dzieli się zazwyczaj na dwie części, wyznaczane przez diagnozę, która rzuca cień na całą jego resztę. Zmienia je

Nie chcę spuszczać Cię z oczu. Czuję się najlepiej, kiedy jesteś obok. Chcę być przy Tobie. Blisko. Mieć poczucie związku.

To jedna z rzeczy, która często zmienia się po diagnozie dziecka– dom przestaje być bezpiecznym miejscem. Nie można się w

Jak często czujecie niepewność? W ilu sytuacjach odpowiadacie “nie wiem”? Albo przynajmniej tak myślicie? Czy towarzyszą Wam wątpliwości? Czy podejmujecie