W lipcowych polecajkach znajdziecie osiem książek i dwa e-booki, z czego jeden jest już niestety niedostępny, ale mimo wszystko zamieściłam go w tym zestawieniu. Recenzje e-booków napisałam jako osobne posty, więc będę Was do nich odsyłać. W lipcu czytałam głównie książki na temat ADHD, ale także kryzysu i coachingu, ale znajdziecie tutaj także dwie nieco filozoficzne pozycje poświęcone kondycji współczesnego świata.
Wspaniała książka. Przedstawia rzeczywistą historię rodzinną autorki, która będąc dziennikarką śledczą, podjęła się najtrudniejszego zadania w swojej karierze zawodowej- analizy kolei losu swoich najbliższych. Jak sam tytuł wskazuje, wielu z nich zmagało się z różnymi problemami, które przez lata zatruwały ich życie. Książka jest kroniką dorastania w pozornie idealnej, wielodzietnej katolickiej rodzinie z amerykańskich przedmieść. Jednak za fasadą uśmiechów skrywał się się mrok, w którym dorastała autorka. Z perspektywy dziecka, a później dorosłej kobiety, opisuje ona niezrozumiałe „znikanie” matki, która w rzeczywistości zmagała się z ciężką depresją i lądowała w szpitalach psychiatrycznych. Opowiada o ojcu cierpiącym na chorobę afektywną dwubiegunową, o alkoholizmie i wreszcie o samobójstwach dwójki rodzeństwa. Były to wydarzenia, które rozgrywały się na przestrzeni wielu lat. Osnute rodzinną tajemnicą, grą pozorów, niedopowiedzeniami i mnóstwem “oficjalnych wersji”, z których każda mijała się z prawdą. Tytułowe milczenie to unikanie rozmowy o chorobach psychicznych, podyktowane wstydem i społeczną presją. Milczenie, które stopniowo staje się trucizną, potęgującą samotność chorych, obciążającą ich bliskich poczuciem winy i bezradności, a ostatecznie prowadzącą do tragedii, których być może dałoby się uniknąć. Treść cechuje reporterska dociekliwość (analiza dokumentacji medycznej, rozmowy z ekspertami i konfrontacja wspomnień z faktami) i intymna narracja, pełna bólu i czułości. Narracja, która demaskuje także błędy systemu opieki psychiatrycznej- odczłowieczające metody leczenia, brak odpowiedniego wsparcia dla rodzin, stygmatyzację; a, jak pisze autorka, choroby psychiczne można pokonać tylko dzięki miłości i zrozumieniu.
Uwielbiam Tomasza Stawiszyńskiego. Podoba mi się sposób w jaki opisuje świat. W książce wskazuje czytelnikom zbiór jedenastu zasad, skłaniających do refleksji, które mają służyć jako intelektualna i duchowa apteczka pierwszej pomocy. To głęboko przemyślane eseje, dekonstruujące mechanizmy współczesnego świata i podpowiadające, jak się w nim odnaleźć. Znajdziemy tu refleksje wokół oddziaływania na nas narracji zwiastujących rychły jego rychły koniec, mediów społecznościowych, zarządzania uwagą, akceptacji wewnętrznych konfliktów i dysonansów, a także własnej śmiertelności. Każdy tekst kończy się listą polecanych lektur lub artykułów, które pogłębiają temat danego rozdziału. To książka dla każdego, kto czuje się przytłoczony tempem współczesnego świata, kto poszukuje drogowskazów, pozwalających uporządkować myśli i emocje. Autor nie daje jednak jednoznacznych odpowiedzi i gotowych rozwiązań, lecz pewne niedopowiedzenia, zachęcające czytelnika do przemyślenia omawianych zagadnień, które dla niektórych mogą wydawać się oczywiste i banalne, ale jednocześnie są one najbardziej fundamentalnymi kwestiami, nad którymi każdy z nas w pewnym momencie swojego życia powinien się pochylić.
Książka to nieśmiały akt buntu wobec wszechobecnej kultury produktywności i maksymalnego wykorzystywania całego swojego potencjału. Broni prawa do odmowy, wycofania się i milczenia, jako przeciwieństwa zgody na wszystko, przesadnego zaangażowania i posiadania zdania na każdy temat. Nie jest to jednak poradnik, jak pozwolić sobie na takie stany, a podróż po literaturze, sztuce i filozofii w poszukiwaniu innych, którzy odważyli się na bierność. Bierność, postrzeganą we współczesnym świecie jako lenistwo, porażka i głupota. Książka napisana jest przez kulturoznawczynię i historyczkę sztuki, co nie pozostaje bez znaczenia. Znajdziemy tu bowiem Arthura Rimbauda, J.D. Salingera, postaci literackie, artystów i myślicieli, którzy świadomie podjęli decyzję o wycofaniu się z pogoni za pieniędzmi, czy sławą. Autorka zauważa jednocześnie, że tytułowe zaniechanie często bywa przywilejem, który nie jest dostępny dla każdego. Dla wielu osób bierność nie jest świadomym wyborem, a koniecznością zrodzoną z wykluczenia społecznego, braku możliwości, czy wyczerpania. To książka dla osób, które mają dość presji bycia “najlepszą wersją siebie”, które chcą wybierać bycie zamiast działania, które szukają intelektualnego uzasadnienia, by czasem po prostu nie robić nic. Ja podeszłam do niej z dużą ciekawością, ale nie była do końca tym, czego się spodziewałam. Przytłoczyła mnie ilość szczegółów z życia przytaczanych bohaterów i nieproporcjonalna ilość narracji wokół.
Książka napisana przez psychiatrów specjalizujących się w diagnozie i terapii ADHD u dorosłych. To rzetelna, uporządkowana wiedza, stanowiąca przewodnik, wyposażający czytelnika w konkretne narzędzia do radzenia sobie z życiowymi uciążliwościami. Wiedza została podzielona na trzy części. Pierwsza tłumaczy czym jest, a czym nie jest ADHD u dorosłych, obala mity i stereotypy, wyjaśnia neurobiologiczne podłoże zaburzenia i szczegółowo opisuje jego objawy, różnice w obrazie klinicznym u kobiet i mężczyzn oraz zaburzenia współistniejące. Druga przedstawia dostępne metody leczenia, ich potencjalne korzyści i skutki uboczne, z uwzględnieniem psychoterapii i nurtów dedykowanych do pracy z tego rodzaju trudnościami. Część trzecia opisuje strategie przydatne na co dzień, które mogą poprawić jakość funkcjonowania dorosłych z ADHD. Książka ma format poradnikowy. Jest napisana przystępnym i praktycznym językiem, dzięki czemu mogą po nią sięgnąć także osoby, które nie znają jeszcze nomenklatury charakterystycznej dla opisu tego zaburzenia lub będące świeżo po diagnozie. Zbiera aktualną wiedzę, ponieważ została wydana w maju tego roku.
Książka stanowiąca remedium na zalewające rynek pozycje, których głównym celem jest “naprawianie” i “poskramianie” neuroatypowego mózgu. Nie znajdziecie tutaj instrukcji obsługi “zepsutego” umysłu, ale spojrzenie na to zaburzenie, jak na źródło wewnętrznej siły. Ukazuje ADHD nie jako przeszkodę, lecz źródło kreatywności, energii i unikalnych zdolności, pomagając przekształcić codzienne trudności w atuty. Autorka namawia czytelników, aby przestali patrzeć na siebie wyłącznie przez pryzmat deficytów, a zaczęli dostrzegać i wykorzystywać swoje unikalne talenty. Co ciekawe, książka została napisana przez osobę z ADHD, a więc uwzględnia specyficzny dla tego zaburzenia sposób myślenia- nieliniowy i trochę nieuporządkowany. Wychodząc naprzeciw swoim czytelnikom, autorka zachęca do swobodnego przeskakiwania między tematami, których nie trzeba czytać po kolei. Carder łączy coachingowy, pełen ciepła styl z najnowszymi odkryciami neuronauki. Teksty pełne są osobistych historii, trudności i doświadczeń, które mogą być uniwersalne dla wszystkich osób z taką diagnozą, dzięki czemu czytelnik ma poczucie, że nie jest w tym sam. Meredith Carder pisze jak dobra przyjaciółka- rozumie, nie ocenia i autentycznie wierzy w potencjał czytelnika. Dla wielu osób, które przez lata słyszały, że „muszą się bardziej starać”, taki głos pełen akceptacji może być niezwykle uwalniający i terapeutyczny.
To nowa pozycja na rynku (wydana na początku czerwca), która zyskała już sporą popularność. Książka napisana przez specjalistkę do spraw wizerunku, samorzeczniczkę ADHD oraz założycielkę Fundacji Mamy Podobnie, która normalizuje temat zdrowia psychicznego i organizuje tzw. “korki z neuroróżnorodności”- cykliczne, bezpłatne spotkania i warsztaty z ekspertami w tej dziedzinie. To nie jest kolejny podręcznik pisany z perspektywy klinicysty, ale głęboko osobista, pełna empatii i autentyczności opowieść osoby, która diagnozę ADHD dostała dopiero w dorosłym życiu i zdecydowała się działać dla innych osób mierzących się z podobnymi wyzwaniami. W książce znajdziemy wyjaśnienie skomplikowanych zjawisk, które tłumaczone są przystępnym językiem i zobrazowane przykładami z życia, opis specyfiki zaburzenia u kobiet oraz praktyczne strategie dotyczące radzenia sobie z codziennymi trudnościami. Przeczytamy tutaj nie tylko o osobistych doświadczeniach autorki, ale także relacje innych osób neuroodmiennych i komentarze ekspertów. Książka jest dodatkowo przepięknie wydana- nowocześnie, przejrzyście i z ciekawymi ilustracjami (autorstwa Igi Chmielewskiej (@bbrzydko), Kasi Belczyk (@potato_face_stories) i Doroty Kostowskiej), które doskonale obrazują opisywane treści.
Jest to temat, który ostatnio niesamowicie mnie interesuje. Bardzo bliskie jest mi patrzenie na trudności, jako pewnego rodzaju szanse, dzięki którym możemy rozwinąć nowe umiejętności, sprawdzić siebie, nadać swojemu życiu nowy sens i znaczenie, przewartościować pewne kwestie, zbudować nową tożsamość. Bardzo ciekawi mnie proces, w którym to się odbywa. Mechanizmy nim rządzące. Jeżeli ta tematyka jest Wam bliska, to zachęcam Was do zapoznania się z materiałami IPTK (Instytutu Pozytywnej Terapii Kryzysu). Wracając jednak do książki, składa się z trzech części- pierwsza opisuje psychologię kryzysu, druga dostępne formy pomocy i wsparcia, trzecia autorski program „Ścieżka Wojownika”- sześcioetapowy plan pracy z trudnościami, oparty na technikach coachingu i interwencji kryzysowej. Po jej lekturze mamy szansę na zrozumienie istoty trudnych sytuacji, zaakceptowanie emocji towarzyszących kryzysowi, tak aby nie uniemożliwiały nam one działania, odkrycie nowych możliwości, znalezienie wsparcia i wypracowanie własnej ścieżki dalszego rozwoju. Książka jest napisana w bardzo praktycznym stylu, z licznymi ćwiczeniami do samodzielnej pracy. Zebrała przychylne opinie fachowców, m.in. Elżbiety Kluski-Łabuz (założycielki IPTK).
Książka obszernych rozmiarów zawierająca kompendium wiedzy na temat coachingu z teoretycznym wprowadzeniem, różnymi ćwiczeniami (edukacyjnymi, kreatywnymi i eksperymentalnymi) oraz scenariuszami spotkań. Materiał kursu Coach Praktyk Biznesu. Autor dzieli się z czytelnikami swoim bogatym doświadczeniem zawodowym, prezentując gotowy materiał do samokształcenia i self-coachingu, który najlepiej jest czytać systematycznie i w odpowiedniej kolejności, aby przyswoić i utrwalić omawiane treści oraz móc je selektywnie użyć w praktyce, w zależności od własnych potrzeb. Istotnym elementem książki są tzw. case studies i scenariusze oparte na realnych sytuacjach, które pomagają zobrazować opisywane metody. Jeżeli interesuje Was ta tematyka, polecam robić sobie notatki, aby móc wrócić do interesujących zagadnień i móc je wdrożyć w życie.
