
Jest bardzo fizyczne. Cielesne. Somatyczne. Niezbywalnie połączone z ciałem. Z kontaktem. Z obecnością- bliską, namacalną, wymowną. To małe ciałko siedzące na kolanach. Przyjemny ciężar, który jeszcze nie przeszkadza. Nie

Wyobraź sobie swój dzień. Od rana do wieczora. Prześledź po kolei każde swoje działanie. Wszystko to, co się wydarzyło, co zrealizowałaś, załatwiłaś, dopilnowałaś. Przeanalizuj to, gdzie byłaś, z kim

Skierowania. Recepty. Zalecenia. Egzotycznie brzmiące terminy medyczne. Rajd po specjalistach. Tułaczka od gabinetu do gabinetu. Wizyty diagnostyczne. Wizyty kontrolne. Próba zorientowania się w systemie, który wcale nie wyciąga do nas

Mam przywilej obserwowania wielu mam dzieci z niepełnosprawnościami. Przyglądam się temu, jak radzą sobie w wielu różnych sytuacjach. Słucham ich przemyśleń. Opowieści o różnych doświadczeniach. Widzę ich drogę. Śledzę procesy.

Wielu z nas wyrosło w atmosferze wymagań, krytyki i porównywania z innymi. Z poprzeczkami zawieszonymi bardzo wysoko. Z oczekiwaniami. Aspiracjami. Wyobrażeniami, którym staraliśmy się sprostać. Czerwone długopisy wytykały nam

Jak właściwie wygląda powrót do siebie? I czy jest do czego wracać? Często wyobrażamy sobie, że to “w tył zwrot”. Zerkanie przez ramię. Marsz w dawnych butach. Ponowna przemiana

Wiele mam dzieci z niepełnosprawnościami siedzi w poczekalni. Nie tylko tej dosłownej, w której czekają na terapie, wizyty lekarskie i decyzje urzędowe. Ale także takiej, gdzie oczekują na…

“Obecnie wszyscy konsultanci są zajęci. Prosimy pozostać na linii.” Ile razy słyszałaś ten komunikat? Ile melodyjek zdążyłaś przesłuchać, zanim w końcu usłyszałaś ludzki głos po drugiej stronie? Jak długo

Dziś znowu musiałam przekroczyć próg tego miejsca. Cieszę się, że bywamy tu tak rzadko. Smucę się, że w ogóle musimy tu być. Czuję wdzięczność, że to rutynowe wizyty. Czuję żal,

To jedno z najczęściej zadawanych mi pytań. Coś, co budzi duże emocje wśród znanych mi mam. Nie inaczej było w trakcie ostatnich “Luźnych Rozmów”- grupy wsparcia dla rodziców OzN. Jedna

To jedna z rzeczy, która często zmienia się po diagnozie dziecka– dom przestaje być bezpiecznym miejscem. Nie można się w

Jak często czujecie niepewność? W ilu sytuacjach odpowiadacie “nie wiem”? Albo przynajmniej tak myślicie? Czy towarzyszą Wam wątpliwości? Czy podejmujecie

Jest bardzo fizyczne. Cielesne. Somatyczne. Niezbywalnie połączone z ciałem. Z kontaktem. Z obecnością- bliską, namacalną, wymowną. To małe ciałko